Getallen:
De Fenicische getallen worden over het algemeen
als volgt
weergegeven:
1 | of \
2 ||
3 |||
4 ||||
5 || |||
6 ||| |||
7 | ||| |||
8 || ||| |||
9 ||| ||| |||
_
_ _
10 of
' of ' '
11 |‑
20 O of = of H of N
21 |O of |= of |N
30 ÅO of ‑ = of ‑H
40 == of HH of NN
50 ‑== of ‑HH of ‑NN
60 === of HHH of NNN
70 ‑=== of ‑HHH of ‑NNN
80 ==== of HHHH of NNNN
90 ‑==== of ‑HHHH of ‑NNNN
100 |‑| of |O| of |>|
200 |‑|| of |O|| of |>|| of Z"
enz enz enz
Zie:Das
Buch der Schrift, C Farrlmann, Wien 1880 Neu Verlegt bei:F Greno, Nördlingen
1985
Geus, C H J de:
Auteur van "Nomaden en sedentairen in het oude Midden‑Oosten"
in Intermediair.
|
afbeeldingen
|
Gewichten:
Gezer: Hebreeuwse
landbouwkalender Boek 346.
GG =
dak
GGM:
Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd).
GG* =
een beroep? Van een Hanno
(arg
el) Ghazouani: vindplaats in
Noord-Afrika
Gibraltar: CALPE:
nederzetting en heiligdom op de zuidpunt van Spanje.
|
Foto’s+kaart
|
Gidsfossiel: wijst
de weg, die o.a. de Feniciërs zijn gegaan.
La
cruche à ‘arrete sur le col’: un fossile diecteur de l’expansion phénicienne en
mediterrannée aux 9e et 8e siècles, Claude Doumet-Serhal, Berytus Vol.XLI
1973-1994, Beirut, Libanon.
Gietvormen: mallen
en modellen. Brood werd bijvoorbeeld gebakken in kleilemen vormen, gedecoreerd
met motieven. In Carthago vinden we aardewerkvormen uit de 5e-4e
eeuw.
Gigthis:
Deze plaats ligt nabij het huidige eiland Djerba op de vaste wal van
Tunesië. Gelegen in de streek Emporion van de oudheid aan de kleine Syrte.
In
1901 werden er door Gauckler opgravingen gedaan, die doorgingen tot 1905. Zie
hiervoor "Nouv.Archiv. Missions" in Scient.XV 1907 pag 283 ff. Er
werden voornamelijk inscripties uit de Romeinse tijd gevonden.
______________________________________________
KAART 1:1.000.000
Tacapas MENINX
Bou Grara Zita
Gigthis
Dj.Dahar
______________________________________________
Zie
voorts:Paulys Real Enc:1358, Ptolemeus IV 3,11 en de Tab.Peut.
Gighti (Bou Grara)
1902 Cagnat (R.), Note sur les découvertes nouvelles
survenues en Afrique, CRAI, 1902, p. 37-36, fig. [antiquités romaines de
Bou-Ghrara (Gightis), et de Lambèse, pl. et fig.]
1906 Merlin, Antiquités et inscriptions romaines découvertes
à Bou Ghara(Gighti), au Goubellat, à Menzel Dar-Bel-Ouar, Bou Kornein, Béja, BCTH,
1906, p.CCLXXI.
1908 Cagnat (R.), Bornes milliaires des environs de
Gighti, BCTH, 1908, p. CCXII.
1908
Monceaux (P.), Bouchon de jarre avec inscription trouvé à Bou-Grara (Tunisie),
BSAF, 1908, p. 146.
1909 Babelon, Pierre
1913 Merlin (A.). - Inscription de Gigthis (BouGrara)
relative à la construction de la curie, R.Tun., 20, 1913, p. 25-28.
1914 Constans (L.). - Krouptions de Gigthis (Tunisie),
MEFR, 34, 1914, p. 267-286, cf. MEFR, 35, 1915, p. 327-344.
1915 Constans, Mission
archéologique et fouilles à Gightis, port de la petite Syrte, lieu dit
Sidi-Salem-Bou-Ghara (Sud Tunisien), fig., BCTH, 1915, p. XCI-XCV.
1915 Constans, Inscription romaine trouvée à
Gigthis, actuellement Bou-Ghara, BCTH, 1915, p. CLXX-CLXXII.
1915 Dussaud, Texte bilingue néo-punique latin trouvé à Gigthis,
BCTH, 1915, fig., p. CXCV.
1918 Merlin et Constans, Sépultures découvertes
à Gigthis (Tunisie), BCTH, 1918, fig., p. 124-.133.
1920 Donau, Autour de Gightis. Feuilles de la carte de
Tunisie au 1/100.000 : Marek, Adjim,Chemmarek, Matmata, Médénine, Zarzis, BCTH,
1920, p. 35-54.
1922 Poinssot (L.), Plans de Gightis et de
Thugga communiqués, BCTH, 1922, pl., p. 231-2-41.
1924 Poinssot (L.), Graffites romains et néopuniques découverts à Carthage
1924Poinssot (L.) et Lantier (R), Fouilles des
ruines de Gigthi (tombeau du IIe siècle, groupe de maisons romaines);
inscriptions latines à Henchir
Msa et Thacia, BCTH, 1924, fig., p. CXXIV-CXLII.
1925 Dussaud (R.), Fragments de plâtre découverts à
Gightis couvets d'écriture néo-punique,
BCTH, 1925, p. LXXXV-LXXXVI.
1936 Poinssot (L.), Inscriptions latines
découvertes à Gigthi (Tajget), Sidi-Salem bou-Ghrara et Henchir-Bou-Ftis, BCTH, 1936-1937,
p. 166-170.
1939 FEUILLE (G.). - Sépultures punico-romaines de
Gigthi, R.Tun., 41,1939, 3 pl., p. 1-62.
1939 Feuille (G.). - Sépultures punico-romaines de
Gigthi, R.Tun., 41,1939, 3 pl., p. 1-62.
1981 Ferchiou (Naidé). - Gightis à une époque
mal connue : la phase julio-claudienne, BCTH, n.s., 17, 1981, p.
65-74.
1987 ZEINEB BENZINA BEN ABDALLAH, La mention d'Oea
dans une inscription de Gigthis (Tunisie), Africa
romana, 5, 1987, p. 173-176.
1989 MARIANGELA PISANU, La vita religiosa a
Gigthis: testimonianze epigrafiche e monumentali, Africa
romana, 7, 1989, p. 223-232.
1991 Bou Grara (R. Paskoff, P. Trousset), Enc.
Berb., X, 1991, p.1568-1570.
1993 Chastagnol (André). – Gightis municipe latin
d’Hadrien ?, BCTH, n.s., 24, 1993-95, p. 89.
1994 ALI DRINE, Les installations hydrauliques de Gigthi,
Africa romana, 11, 1994, p.683-692.
1999 Drine, A.: Restes de pressoirs à huile et à vin à
Gigthi et à Zarzis. - Africa 17 (1999) 47-68.
(cerro)
Gil: vindplaats
in Spanje.
Mozaïek
in oosterse stijl + graf van een prins. Astarte met wolf en een derde figuur.
Tumulo 1026. Urn, ceintuurgesp.
De
Astarte heeft relaties met dergelijke voorstellingen in Castulo, Los Villares,
Muela de Tarracena, Arslan Tash, Til Barsip, Delos, Selinunte, Elche.
Gelegen
in de buurt van Serrania de la Cuenca, Canada del Hoyo langs de Rio Cabriel en
de Sierra de bos Cuerdas. Ten Z hiervan ligt de bovenloop van de Jucar en een
stuwmeer Centreras. Zie: El mosaico do cerro Gil, Iniesta, Cuenca
In: BK 254 Anejos de AespA, El periodo orientalizante,
Actes del II simposio Internacional de Arqueologia de Mérida, Instituto
Arqueologia Mérida, 2005. Congres mei 2003.
|
kaart
|
Gilgamesj: het
epos bevat veel paralellen met de diverse Kanaänietische mythen.
|
afbeelding
|
Gjerstad, E:
Auteur van "Schwedisch Cyprus Expedition".
GKN: Punische naam (5x
geregistreerd).
GL': Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd).
Glas: zou
uitgevonden zijn aan de kust van de Libanon (Plinius NH 36,190). Toeval op
strand van Akko. Ateliers te Sidon. Het beste zand ervoor ligt tussen Tyrus en
Akko. De echte uitvinders vinden we echter in Egypte en Mesopotamië. De
Feniciërs nemen echter de productie grootschalig ter hand.
-
Antiek
glas
-
Glas
uit Alalakh
-
Spaanse
vindplaatsen
-
Hangers
van glas
Antiek glas.
Een tentoonstelling in het Allard Pierson museum.
De uitvinding is gedateerd op 2500 v.C aan de kust van de Libanon. De
overlevering wil, dat Fenicische kooplieden daar in soda handelden. Bij gebrek
aan grote stenen plaatsten ze hun kookpotten op sodablokken onder het vuur. De
volgende ochtend bleek de afgekoelde soda uitgehard tot glas. Nog steeds zijn
dit de bestanddelen om glas te maken: zand, soda, kalk en vuur. Onder de
Romeinen wordt in 50 v.C het glasblazen pas uitgevonden.
79.12.8.Geen flesje of er zitten vliesdunne oortjes
aan / Antiek glas Allard Pierson Museum
Amsterdam 2001
Een vergeten koninkrijk.
Het betreft de stad Alalakh. Theorie over de
oorsprong van de Hittieten. Fenicisch glas wordt al aangetroffen in niveau
VI!!! En dat is de periode 1750-1595 v.C. In latere periode rept Woolley echter
over het z.g. Fenicische glas. De Feniciërs hebben met de stad niet veel te
maken gehad, maar Alalakh lag wel in hun invloedsgebied. Het boek is een
bijzondere combinatie van archeologische vondsten, historische achtergrond en
hedendaagse problemen bij het veldwerk. Het is goed leesbaar en zijn prijs van
8.62 euro als tweedehands boek meer dan waard. 97.8.
Forgotten Kingdom Woolley Uittreksel BK 161
Spaans
glas.
In
Spanje zijn glasvoorwerpen teruggevonden in de volgende plaatsen:
-
La
Aliseda (glazen vaas van c.700 v.C)
-
Cordoba
-
Muela
del Ajo
-
Villaricos
-
Morro
de Mezquitillia
-
Malaga
-
Gorham’s
cave
-
Tarifa
Zie:
100.CATALOGO DOCUMENTAL DE LOS FENICIOS EN ANDALUCIA
J.A.M.Ruiz. Junta de Andalucia.
Consejeria de Cultura. 1995. N.a.v.het IVe Internationale Congres voor Fenische
en
Punische Studies te Cadiz. Veel
foto's en kaarten. Van enorm belang vanwege de nederzettingsgeschiedenis. Zeer
uitgebreide bibliografie. La
Colonización Fenicia en Andalucía
Hangers van glas.
A.M.Bisi presenteert twee
(oor)hangers van glas, die nog niet eerder zijn gepubliceerd. Ze werden in
Noord-Syrië vergaard en stammen mogelijk uit de periode 300-40 v.C.
45.2.3 Due pendenti inediti in
pasta vitrea A M
Bisi Roma‑Urbino
|
afbeeldingen
|
GLGST: Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd).
Glotz, G:
Auteur van o.a:"Histoire ancienne de Grécque", Paris 1938.
GLB: Fenicische naam (1x
geregistreerd).
GMKN: Punische naam (1x
geregistreerd).
GML': Neo‑Punische naam voor Gemellus
(1x geregistreerd).
GMN: Punische naam (2x
geregistreerd).
GMR: Punische naam (1x
geregistreerd).
GNM: Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd).
GNN: Punische naam (1x
geregistreerd).
GNS: Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd).
GNT: Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd).
'
G*DY*: Neo‑Punische naam (1x
geregistreerd). De naam betekent Gadaeus.
Goden en godinnen: BAAL, ASJTARTE, RESEPH, ESJMOEN, SID,
SAKON, TANIT, ANAT, MELKART, SHADRAPA, etc. Inhoud selectie:
1.De oorsprong.
-
El
van Oegarit
-
Fenicische
goden
-
Baal
Shamin te Seeia
-
Baal
Saphon
-
Filistijnse
Dagon
2.De
verspreiding.
-
Melqart
als de Tyrische Heracles
-
Melqart
gedenksteen
-
Nationale
Melqart-cultus
-
God
van de zee
-
Melqart
van Gadir
-
Melqart
van Cadiz
-
Melqart
en de Feniciërs
-
Melqart
en Sid
-
De
Fenicische Sid
-
Reseph
en Mikal
-
Typhon
-
CIS
I 91
-
KAI
145 van Mactar
-
Baal
Hammon en Tanit
-
B’BY
van Antas
-
Baal
Hammon
3.Randverschijnselen.
-
Feest
van Adonis
-
Van
dynastieën, koningen en goden
-
De
Saturnus cultus
-
Goden
Delos op internet
|
afbeelding
|
G*GYRT:
Neo‑Punische naam (1x geregistreerd).
G*L: Neo‑Punische plaatsnaam (1x
geregistreerd=Gales).
Golfetto‑Raggi,A:
Auteur van o.a:"Dougga"(Die Geschichte einer Stadt im Schatten
Karthago), Verlag Basel 1961.
Golgoi:
Een mijnbouwstad op Cyprus. Naast Tamassos en Idalion functioneerde
Golgoi als belangrijkste mijnbouwstad in het binnenland van Cyprus. Zij werden
zeer vermoedelijk vanuit Kition gesticht of hersticht, dat ook lange tijd de
hoofdstad van Fenicisch Cyprus was. Deze mijnbouwsteden zijn vermoedelijk rond
800 gesticht of overgenomen door de Feniciërs. Vanaf de
6e
eeuw wordt de Griekse invloed op het eiland erg groot. Golgoi en de andere
mijnbouwsteden blijven echter nog Fenicisch. Dat wordt anders in de vierde
eeuw. Reeds in 405 heerst de Griek Evagoras over het grootste deel van Cyprus
en in het begin van de vierde eeuw is het eiland uitvalbasis naar het
vasteland, dat nog door de Perzen wordt beheerst. In 333 komt Cyprus definitief
los van Perzië en dan ook verdwijnt vrij snel de laatste Fenicische enclave op
het eiland rond Kition (gearceerd op de bijgevoegde kaart).
=
Athienou
______________________________________________
KAART ^ noord
Lapethos
Tamassos Golgoi Enkomi Salamis
Idalion
Kition
PalaiPaphos
Kurion
Amathus
0 30km
|__________|
_____________________________________________
ncfps
Geen opmerkingen:
Een reactie posten